Woestijnfietsers volbrengen zware Negev-tocht in Israel!
ROUVEEN x96 Een voorrecht dit te hebben mogen doen. Dankbaar en voldaan en een hele mooie ervaring rijker. Zo zijn de Rouveense fietspelgrims terug gekomen van hun mountainbiketocht in de Israxeblische Negev woestijn.
"Het was een geweldige reis vol sportiviteit, uitdaging, afzien, emotie en harmonie,” zo vertelt deelnemer Piet van Lente. Volgens hem en huisarts Gertjan van der Struijs is de buitenlandse belevenis eigenlijk niet met woorden te beschrijven.
De fietstocht ging van Arad naar het meest zuidelijke puntje van Israel Eilat. In totaal hebben ze 385 km gefietst en de temperatuur varieerde van 25 tot 34 graden.
Door de Schotse organisatie werd heel enthousiast gereageerd op het feit dat er een groep Nederlanders meedeed. Voor aanvang van de tocht hebben de deelnemers, die naast de groep uit Rouveen bestond uit Ieren, Schotten, Engelsen, een Israelier en een Keniaan, een bezoek gebracht aan het ziekenhuis. Hier hebben ze met eigen ogen kunnen zien dat het geld hard nodig is.
De fietsgroep uit Rouveen doorkruiste vierhonderd kilometer van de Negev woestijn om het Nazareth ziekenhuis te helpen. Gert- Jan van der Struijs, Roosmarie van der Struijs, Marije van der Struijs, Wille-Anne van der Struijs, oud-Genemuidenaar Piet van Lente, Albert de Boer en Johan Compagner voegden zich bij een groep van 23 deelnemers. De tocht was helemaal tot in de puntjes georganiseerd door EMMS,(www.emms.org) een stichting die o.a. door sponsortochten verschillende ziekenhuis-projecten ondersteund. Zij zorgden voor de route, slaapplekken en begeleiders. "Dankzij hen zagen we het echte Israxebl zoals we ook het ook kennen vanuit de Bijbel. Zo sliepen we twee nachten in een Kibboets en xe9xe9nmaal in een bedoexefnentent middenin de Ramon Krater in de Negev,” zegt Piet van Lente, wat een ontzagwekkende indruk geeft. Luisteren naar de stilte tijdens een kraakheldere en koele nacht die opgelicht werd door een duizelingwekkende aantal sterren: xe9xe9n woord: schitterend !
Van het sponsorgeld dat de fietsers hebben opgehaald, en nog van plan zijn nog op te halen, kunnen operatiekamers worden vernieuwd. Het speciale rekeningnr. 1276.51.578 op naam van G.J. v/d Struijs te Rouveen blijft voorlopig nog open en giften kunnen nog steeds worden gedaan o.v.v. Bike Ride Nazareth 2008. We zijn al een heel eind op weg maar we vragen een ieder om ons over de streep te helpen. Bij het ziekenhuis werden de Rouveners dan ook bijna als helden onthaald. "Het was een heel warm en dankbaar welkom,” aldus Gertjan van der Struijs. "Wij kunnen ons dat niet voorstellen, maar zij hebben twee operatiekamers voor zeven artsen. Het ziekenhuis kan niet bestaan zonder sponsoren.”
Met deze gedachte in hun achterhoofden begon de groep aan een zware tocht. Vooral de hoogteverschillen vielen hen niet mee. Als je de illusie hebt dat een woestijn alleen maar vlak is en alleen maar uit zand bestaat kom je zeer bedrogen uit. Tijdens onze routes zijn we meerdere beklimmingen tegen gekomen waarbij de weg met vele haarspeldbochten naar de top leidde. "Soms kwam je gewoon echt niet meer vooruit en moest je afstappen,” vertelt Van der Struys. x93Zeker op een off-road route, die door een gedeelte van de groep geschik was, moesten we afstappen omdat fietsen onmogelijk was, dit was een moment waarvan ik dacht: wat doe ik hier?x94 vult Piet van Lente aan. Op zulke momenten is het flink afzien zeker met zulke hoge temperaturen erbij die meestal wel om de 30 graden was. Water drinken was het advies, en dat deden we maar wat graag, wel zeker 5 liter per dag, want het vocht was je zo weer kwijt!x94. x93Naar beneden was gelukkig een stuk gemakkelijker en om aan te geven hoe stijl dit wasx94 zegt Piet van Lente, x93liep de snelheid soms op tot 69 km per uur, op een mountainbike, wel te verstaanx94!. Per dag fietsten de Rouveners zo’n negentig kilometer, afhankelijk van de ondergrond. Echt door het zand van de woestijn rijden was onhaalbaar, zo wisten ze van tevoren ook al. Wel zaten er stukken zand, grind- en rotsachtige ondergrond bij. Gelukkig sleepte het sterke groepsgevoel alle deelnemers erdoorheen. ‘s Ochtends baden de deelnemers samen voor een goede tocht. Verder steunden ze elkaar door onderweg telkens te wachten en aan te moedigen. Op de laatste drie kilometer mochten de fietsers, die de rest van de tocht achterop fietsten, als eerste eindigen. En hoe zat het nu met die zadelpijn? "Dat hebben we zeker ondervonden. Ik deed gewoon twee fietsbroeken over elkaar, opgelost was het probleem,”
Er wordt gewerkt aan een fotoalbum op onze eigen weblog en aan het monteren van een film, die we graag aan alle belangstellenden willen laten zien, het ligt in de planning om nog een informatieavond te organiseren waarbij wij onze ervaringen in woord en beeld willen laten zien. Zodra dit bekend is zullen we dit uiteraard laten weten besluit Piet van Lente. Zie ook onze eigen web-log: www.israelbikeride.web-log.nl Er kan overingens nog steeds gegeven worden voor dit goede doel. Dit kan op bankrekeningnummer 1276.51.578 op naam van G.J. v/d Struys te Rouveen. O.v.v. Bike Ride